Ολεάννα του Ντέιβιντ Μάμετ στο OLVIO: «Όλα είναι θέμα επικοινωνίας»

Ολεάννα του Ντέιβιντ Μάμετ στο OLVIO: «Όλα είναι θέμα επικοινωνίας»

Την Ολεάννα του Ντέιβιντ Μάμετ επέλεξε για να παρουσιάσει ο Νικορέστης Χανιωτάκης στο θέατρο OLVIO με το Δημήτρη Πετρόπουλο και τη Ντάνη Γιαννακοπούλου. Ένα έργο για την αλήθεια έτσι όπως ποτέ δεν λέγεται και τελικά κατασπαράσσει τα πρόσωπα… ή μήπως όχι; Μια παράσταση που ξεκινά σαν ειρηνική συζήτηση και οδηγείται σε αλληλοκατηγορίες, σε μια δικαστική διαμάχη και μια σειρά από αμφιλεγόμενες έννοιες και παρερμηνείες, μεταστρέφοντας εντελώς το κλίμα και τους χαρακτήρες… ή μήπως όχι; Η ανάγνωση και η πρόσληψη της υπόθεσης είναι το κατά βάση θέμα της Ολεάννα, η υποκειμενικότητα της στάσης μας απέναντι στα γεγονότα και η πρόσληψη της λεκτικής τους υπόστασης. Ο Μάμετ επινόησε μια ιστορία για να φτάσει ουσιαστικά να μας προκαλέσει με ένα κείμενο ανοιχτό τόσο στις σκηνοθετικές επιλογές όσο και στις αντιδράσεις του κοινού.

Δουλειά μου είναι να δείξω τις ανθρώπινες αλληλεπιδράσεις με τέτοιο τρόπο ώστε το αποτέλεσμα που θα προσλάβει το κοινό να μπορέσει, ίσως, να το οδηγήσει σε μια μεγαλύτερη ανθρωπιά, μια καλύτερη κατανόηση των ανθρωπίνων κινήτρων. Ντ. Μάμετ (David Mamet in Conversation, 2004)

Ολεάννα του Ντέιβιντ Μάμετ, από το Νικορέστη Χανιωτάκη
«Ολεάννα» του Ντέιβιντ Μάμετ, από το Νικορέστη Χανιωτάκη με το Δημήτρη Πετρόπουλο και τη Ντάνη Γιαννακοπούλου.
Για τον Ντέιβιντ Μάμετ

Ο Ντέιβιντ Μάμετ γεννήθηκε στο Σικάγο και ζει στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια. Έχει γράψει πολλά θεατρικά έργα, μεταξύ των οποίων τα Glengarry Glen Ross/Οικόπεδα με θέα, για το οποίο έλαβε βραβείο Πούλιτζερ και το βραβείο του Κύκλου Θεατρικών Κριτικών της Νέας Υόρκης, Oleanna/Ολεάννα και American Buffalo/Αμερικανικός Βούβαλος. Έχει εκδώσει δοκίμια από τα οποία τα Writing in Restaurants, Some Freaks, On Directing Film, καθώς και τα μυθιστορήματα The Village και The Old Religion. Έχει σκηνοθετήσει τις ταινίες House of Games/Η λέσχη της απάτης, Things Change/Ο λούστρος και η Μαφία, Homicide/Ανθρωποκτονία, State and Main και Heist/Το κόλπο.

"Ολεάννα" του Ντέιβιντ Μάμετ
«Ολεάννα» του Ντέιβιντ Μάμετ, από το Νικορέστη Χανιωτάκη με το Δημήτρη Πετρόπουλο στο ρόλο του Τζον.
Για την Ολεάννα του Ντέιβιντ Μάμετ

Στην πρώτη πράξη, ένας καθηγητής πανεπιστημίου και μια φοιτήτρια συνομιλούν. Ο διάλογος, αν και περιπλεγμένος με ασυνεννοησία, σύνθετους όρους, παύσεις, διακεκομμένες φράσεις και εμβόλιμα άτακτα τηλεφωνήματα, μοιάζει ομαλός και λίγο – πολύ αθώος. Η φοιτήτρια ανησυχεί για την πρόοδο της και ο καθηγητής προτείνει να τη βοηθήσει με ιδιαίτερα μαθήματα. Οι προεκτάσεις αυτής της πρώτης συνάντησης οδηγούν ταχύτατα σε μια ακολουθία κατηγοριών της φοιτήτριας προς τον καθηγητή περί κατάχρησης εξουσίας και σεξουαλικής διάκρισης που φτάνουν την  παρενόχληση.

Η Ολεάννα του Ντέιβιντ Μάμετ αναπαριστά τη σύγκρουση του Τζον και της Κάρολ. Θίγει καίρια πλευρές του σεξισμού, της εκφρασμένης ταξικής ιεραρχίας και της κατάχρησης εξουσίας στο ακαδημαϊκό περιβάλλον. Οι ρόλοι και οι ιδιότητες τους είναι το όχημα στον αγώνα που δίνουν επί σκηνής λόγω της διαφοράς στο φύλο, λόγω της επαγγελματικής τους θέσης, της κοινωνικής τους προέλευσης και της χρονολογικής τους ηλικίας.

Μια διαμάχη για το δίκαιο και το άδικο, το πολιτικά ορθό και μη ορθό, την αλήθεια και την ψευδαίσθηση, εξελίσσεται σχεδόν βίαια μπροστά στα έκπληκτα μάτια των θεατών και το Ολεάννα του Ντέιβιντ Μάμετ γίνεται ένα δυνατό έργο, σύμβολο, για τις ποικίλες διαστάσεις τις γλωσσικής πραγματικότητας και πως ο ανθρώπινος νους μπορεί να τις εκλάβει.

-Τι θέλατε να πείτε γράφοντας την Ολεάννα;

-Τίποτα δεν ήθελα να πω. Το έργο ήθελα να γράψω. Ξέρω ότι για πολλούς ανθρώπους είναι πολύ δύσκολο να αποδεχτούν κάτι απλό: ότι ενώ φαίνεται ότι ένα έργο εμπεριέχει κάποιο μήνυμα, ο ίδιος ο συγγραφέας δεν είχε καμία πρόθεση να στείλει το μήνυμα αυτό. Εγώ το μόνο που θέλω είναι να γράψω μια ιστορία. Να παρακολουθήσω τις πράξεις προσώπων με μεγάλο θεατρικό ενδιαφέρον μέχρι τη λογική τους κατάληξη, για να δούμε που αυτές οδηγούν. David Mamet

"Ολεάννα" του Ντέιβιντ Μάμετ
«Ολεάννα» του Ντέιβιντ Μάμετ, με τη Ντάνη Γιαννακοπούλου στο ρόλο της Κάρολ.
Ολεάννα του Ντέιβιντ Μάμετ, από το Νικορέστη Χανιωτάκη

Ο Νικορέστης Χανιωτάκης επιλέγει εκτός από τη σκηνοθεσία και τη μετάφραση της Ολεάννα. Για το συγκεκριμένο έργο και τη σημασιολογία του ύφους και της γλώσσας του, αποτελεί  απόφαση-πρόταση του σκηνοθέτη αυτή η επιλογή (αντί του να επιλέξει μια μετάφραση από τις ήδη υπάρχουσες π.χ. Μάτεσις, Τρουλινού, Τάρλοου, Λαρούνη). Πρόκειται για έναν δραματικό λόγο χωρίς τη συνήθη θεατρική ροή αφού ακριβώς αυτή η λεκτική δυσ-ομαλότητα είναι κύριος άξονας επί του οποίου εξελίσσεται η δραματική ιδέα του συγγραφέα.

Από την άλλη, εφόσον οι χαρακτήρες δεν ευνοούνται από τη φόρμα του λόγου, ακολουθούν πιστά τη ροή της σκέψης (ο ένας του άλλου) και των επιπέδων της για να επικοινωνήσουν. Αυτή η «επικοινωνία» είναι το πραγματικό στοιχείο από το οποίο θα προσπαθήσουν αργότερα να αντληθούν τεκμήρια και συμπεράσματα για την υπόθεση. Φορείς φυσικά του λόγου είναι οι ηθοποιοί, και άρα δεν αρκεί μόνο μια καλή ανάγνωση του ρόλου αλλά η σύγχρονη πρόσληψη των νοημάτων, των υποθέσεων, των προσδοκιών και των ερωτήσεων πίσω από τις λέξεις, τις παύσεις και το συχνά ανολοκλήρωτο νόημα των προτάσεων.

«Μια διαμάχη για το δίκαιο και το άδικο, το πολιτικά ορθό και μη ορθό, την αλήθεια και την ψευδαίσθηση»

Συμπεραίνουμε από τα παραπάνω πως το μέγεθος της δοκιμασίας για το Δημήτρη Πετρόπουλο και τη Ντάνη Γιαννακοπούλου ήταν υψηλό. Ο Δημήτρης Πετρόπουλος ακολούθησε τον Τζον και τον «βρήκε», κινούμενος μέσα στα όρια του ήρωα και κατακτώντας τον εν συνόλω. Σίγουρος τόσο όσο και αμφιταλαντευόμενος, απέδωσε τις αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές χωρίς υπερβάσεις. Από την άλλη, η Κάρολ της Ντάνη Γιαννακοπούλου άφησε κενά στη ζητούμενη μεταξύ τους «επικοινωνία», μη ολοκληρώνοντας το αποτέλεσμα για να οδηγήσουν τη δραματική σύνδεση τους σε ισορροπία. Το κείμενο απαιτούσε περισσότερα και ο διάλογος σε σημεία έφτανε στο κοινό ελλιπής, όχι από άποψη φυσικά νοηματικής συνάφειας (ένεκα της πρόκλησης που όπως προείπαμε ο συγγραφέας θέτει) αλλά από άποψη υποκριτικής ενσυναίσθησης. Αδύναμη ενεργειακά η τελευταία σκηνή όπου αδικαιολόγητα δεν ακολουθήθηκαν οι εντάσεις στο επίπεδο που απαιτούσε δραματολογικά αλλά και υποκριτικά, «προδίδοντας» ίσως την κορύφωση των χαρακτήρων.

Ως προς τους υπολοίπους συντελεστές, η δηλωτική σκηνογραφία της Έλλης Λιδωρικιώτη πρόσθεσε χωρίς να αφαιρεί εν τέλει στο σύνολο, ενώ η ενδυματολογία της στάθηκε ακριβώς στο σημείο που όφειλε ως προς το ζητούμενο. Αντίστοιχα ακόλουθος της δραματικής ατμόσφαιρας ο σχεδιασμός του φωτισμού από τη Χριστίνα Θανασούλα.

Ολεάννα του Ντέιβιντ Μάμετ, από το Νικορέστη Χανιωτάκη, σε μια παράσταση με προσδοκίες και δυνατότητες που όμως μας άφησαν τελικά με την πίκρα του ανολοκλήρωτου.

Συντελεστές παράστασης Ολεάννα του Ντέιβιντ Μάμετ

  • Μετάφραση | Σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης
  • Σκηνικά | Κοστούμια: Έλλη Λιδωρικιώτη
  • Επιμέλεια Κίνησης: Νατάσα Παπαμιχαήλ
  • Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
  • Βοηθός σκηνοθέτη: Έμμα Μαυρέλη
  • Φωτογραφία | Video: Νίκος Βούλγαρης
  • Ερμηνεύουν: Δημήτρης Πετρόπουλος, Ντάνη Γιαννακοπούλου
Πληροφορίες

  • Τοποθεσία: Θέατρο OLVIO
  • Διεύθυνση: Ιερά Οδός 67 & Φαλαισίας 7, Βοτανικός (Αθήνα)
  • Ημέρες και ώρες παραστάσεων: κάθε Παρασκευή στις 21:30 και Σάββατο & Κυριακή στις 20:00
  • Τιμές Εισιτηρίων: 9 – 12 ευρώ, προπώληση από 8 ευρώ
  • Τηλέφωνο Ταμείου: 210 3414118 (17.00-21:00)
  • Διάρκεια: 85 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
  • Official Site, Facebook

-Βία: Μέτριο

-Γυμνό: Καθόλου

 

 

Διαβάστε περισσότερες Θεατρικές κριτικές εδώ

 

NO COMMENTS

Σημείωση: Το σχόλιο σας θα αναρτηθεί μετά από έγκριση του διαχειριστή

Leave a Reply