Αφιερώματα

Αρλεκίνος του Φερέτι
Τζιοβάνι Ντομένικο Φερέτι, “Ο Αρλεκίνος και η κυρία του”

Η περσόνα που κατέχει ο αρλεκίνος, ο σαλτιμπάγκος, ο γελωτοποιός, ο κλόουν, ο πιερότος ορίζει μια σημειολογία την οποία θα μπορούσαμε να ορίσουμε ως "σημειολογία της μάσκας ή της μεταμφίεσης". Φαινομενολογικός τόπος αυτής της σημειολογίας θα μπορούσε να είναι το καρναβαλικό τοπίο, το οποίο υποδέχεται μια παρέλαση αντιφατικών αισθημάτων, αμφιλεγόμενων ηρώων, ονείρων που μεταμορφώνονται σε νοσηρούς εφιάλτες και αυτοί με την σειρά τους σε ξεσπάσματα ζωτικότητας και σφρίγους.

Tennessee Williams
"My only point, the only point that I'm making, is life has got to be allowed to continue even after the dream of life is--all--over...." (T.Williams)

Θα μπορούσαν δύο δραματουργοί, εντελώς διαφορετικής κουλτούρας και εποχής, όπως ο δικός μας Ευριπίδης και ο αμερικανός Tennessee Williams να περιδιαβούν μυθολογικούς και ερμηνευτικούς κοινούς τόπους; Στη μελέτη που ακολουθεί, γίνεται μια προσπάθεια σύνδεσης της ευριπίδειας τραγωδίας (ή σατυρικό δράμα;) Άλκηστις και του έργου Τριαντάφυλλο στο Στήθος (The Rose Tattoo) του Tennessee Williams. Αυτά τα δύο φαινομενικά ξένα μεταξύ τους έργα νομίζω πως έχουν πολλούς δεσμούς, με κυριότερο την χρήση των μοτίβων του θρήνου και της επιστροφής του συζύγου που νίκησε το θάνατο, όπως θα το διαπραγματευτούμε παρακάτω.

Τσέχωφ - Βυσσινόκηπος
Ο Τσέχωφ στην ανάγνωση έργου του

Μετά την πρώτη μας επαφή με τα διακείμενα στο έργο του Τσέχωφ (στο Α’ Μέρος σχολιάσαμε κριτικά τον Ιβάνωφ και το Κύκνειο Άσμα), επιστρέφουμε...

Τσέχωφ
Ο Τσέχωφ έχει μια δραματουργία που δεν τελειώνει στην πρώτη ανάγνωση

Η κριτικογραφία έχει ασχοληθεί εκτεταμένα με τις παραστάσεις των έργων του Άντον Τσέχωφ (29 Ιανουαρίου 1860 – 15 Ιουλίου 1904) άλλοτε διθυραμβικά (Διασκεδαστικές Ιστορίες...

Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου
Φεστιβάλ Επιδαύρου - Αφιέρωμα στην πορεία του διασημότερου καλλιτεχνικού φεστιβάλ

11 Σεπτεμβρίου 1938. Το Εθνικό Θέατρο πραγματοποιεί την πρώτη παράσταση στην Επίδαυρο από την αρχαιότητα. «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, με την Κατίνα Παξινού στον ομώνυμο ρόλο και την Ελένη Παπαδάκη, σε σκηνοθεσία Ροντήρη. Είναι μόνο η αρχή.

Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου από ψηλά
Αφιέρωμα στο κορυφαίο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου

Στο πρώτο μέρος του αφιερώματος για το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου δόθηκε έμφαση στο Ασκληπιείο της Επιδαύρου, το οποίο συντέλεσε στην ακμής της περιοχής. Παράλληλα, η οικονομική ευμάρεια ως φυσικό επακόλουθο των πολυάριθμων επισκεπτών έκανε δυνατή την κατασκευή σπουδαίων οικοδομημάτων, ιερών, σταδίων, καθώς και του θεάτρου με την περίφημη ακουστική του.

Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου
Αφιέρωμα στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου

Στην τελευταία σωζόμενη κωμωδία του Αριστοφάνη προκύπτει η ανάγκη ίασης του τυφλού θεού Πλούτου. Η λύση έρχεται όταν ο θεός οδηγείται στο πιο διάσημο Ασκληπιείο της εποχής, στην Επίδαυρο. Από διάσημο «νοσοκομείο» στην αρχαιότητα, η Επίδαυρος έφτασε να είναι στις μέρες μας το πιο ξακουστό θέατρο όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλη την υφήλιο.

Ο σκηνοθέτης Κάρολος Κουν
Αφιέρωμα στον σπουδαίο Έλληνα σκηνοθέτη, Κάρολο Κουν

1908. Γεννιέται στην Προύσα της Μικράς Ασίας ο Κ.Κουν. Μέχρι τα είκοσί του χρόνια ζει στην Κωνσταντινούπολη, όπου τον μεγαλώνει η μητέρα του και η γκουβερνάντα του λόγω του γρήγορου χωρισμού των γονιών του. Ο πατέρας του Ερρίκος Κοέν ήταν ένας πάμπλουτος έμπορος, κοσμοπολίτης με ελληνικές και γερμανοπολωνοεβραϊκές ρίζες, ενώ η μητέρα του Μελπομένη Παπαδοπούλου, ήταν καθαρά Ελληνίδα.

SOCIAL

63Subscribers+1
164FollowersFollow
0SubscribersSubscribe