Προβεβλημένα Εικαστικά

Dada
"Μην εμπιστεύεστε τίποτε που αποκαλείται 'ιστορία του Dada'" --Marcel Janco

Dada είναι ο κόσμος όπως φαίνεται από το μάτι ενός κυκλώνα. Ένα τέτοιο μάτι ήταν στα 1915-16 η Ζυρίχη: το ήρεμο σημείο -λόγω της ελβετικής ουδετερότητας- στο κέντρο ακριβώς του μακελειού του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στο οποίο είχε βυθιστεί η Ευρώπη. Ως εκ τούτου η πόλη προσήλκυε από όλη την ήπειρο μποέμ, καλλιτέχνες αλλά και πασιφιστές, επαναστάτες, αναρχικούς και σοσιαλιστές. Ανεξάρτητα από τις επιμέρους προθέσεις και αντιλήψεις (στην ίδια πόλη έμεναν ο Λένιν και ο Carl Jung) ήταν όλοι τους καθηλωμένοι σε μια κατάσταση παθητικής ενατένισης της καταστροφής. Η ανήμπορη οργή για την κατάντια της ανθρωπότητας θα είχε απρόσμενες συνέπειες:  για πολλούς καλλιτέχνες όπως ο ρουμάνος ποιητής Tristan Tzara, ο συμπατριώτης του Marcel Janco, οι γερμανοί Hugo Ball και Richard Hulsenbeck και ο αλσατός Jean Arp, ο πόλεμος σήμαινε την οριστική χρεωκοπία ενός ολόκληρου πνευματικού, πολιτιστικού και κοινωνικού συστήματος. Θρησκεία, τέχνη, ορθολογισμός, ηθικές αξίες, όλα φαίνονταν συνυπεύθυνα για τη σφαγή στην οποία είχαν επιδοθεί τα πολιτισμένα έθνη της Ευρώπης, συχνά με τη συγκατάθεση διανοούμενων, καλλιτεχνών αλλά και πολιτικών αντιπροσώπων της εργατικής τάξης. Διαβάστε Περισσότερα

Φειδίας
Φειδίας, ο γλύπτης των θεών.

Ο Φειδίας γεννήθηκε στις αρχές του 5ου αιώνα στην Αθήνα. Ήταν γιος του Χαρμίδη, συγγενής του ζωγράφου Πάναινου και στενός συνεργάτης του Περικλή. Ο Φειδίας υπήρξε ο μεγαλύτερος γλύπτη της ελληνικής αρχαιότητας και ο σημαντικότερος της Κλασικής εποχής, κατά την οποία και άκμασε η τέχνη του. Αν και αρχικά ασχολήθηκε με την ζωγραφική, όπου είχε μεγάλη κλίση, στην πορεία στράφηκε στην γλυπτική μαθητεύοντας κοντά στον Αθηναίο γλύπτη Ηγία και στον Αργείο Αγελάδα. Ο Φειδίας έγινε διάσημος για τα αγάλματα θεών που φιλοτέχνησε, στα οποία απέδιδε με εξαιρετική επιτυχία, σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, την ιδιαίτερη φύση του καθενός, το ολύμπιο, το απολλώνιο ύφος. Χρησιμοποιούσε το ξύλο, το μάρμαρο, τον χαλκό, όμως προτιμούσε να δουλεύει με τον χαλκό παρά με το μάρμαρο όπως ήταν πιο σύνηθες. Αποτέλεσε τον πρώτο γλύπτη που συνδύασε το ελεφαντόδοντο και το χρυσό σαν υλικά στην γλυπτική τέχνη. Η τεχνική του βασιζόταν ουσιαστικά στο ξύλο, το οποίο αποτελούσε το σώμα των αγαλμάτων και έχοντας ως βάση αυτό, τα έντυνε με στρώματα χρυσού και πλάκες ελεφαντοστού. Ο Φειδίας δημιούργησε μοναδικά αγάλματα, απεικονίσεις σπουδαίων ιστορικών γεγονότων και συνέδεσε το όνομα του με μερικά από τα πιο θαυμαστά έργα τέχνης, ένα εκ των οποίων συγκαταλέχθηκε και στα επτά θαύματα του κόσμου (το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία). Δυστυχώς, η φήμη του σπουδαίου γλύπτη βασίζεται σε έργα που δεν υπάρχουν πια. Μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού, θεωρήθηκε ευσέβεια να καταστρέφονται τα αγάλματα των θεών που σύμφωνα με τους πιστούς, χρησιμοποιούνταν για ειδωλολατρικούς σκοπούς. Λόγω του ότι εκείνη την περίοδο καταστράφηκαν αρκετά σπουδαία έργα, δημιουργήθηκαν μεταγενέστερα αντίγραφα, σαφώς μετριότερα των πρωτοτύπων αλλά μας βοηθούν να φανταστούμε το μεγαλείο τους. Διαβάστε Περισσότερα

WD Solo Show
Ο WD με το Solo Show "Late Night Tale" επιχειρεί μια δεύτερη αφήγηση στο γνωστό παραμύθι Alice in Wonderland. (Photo by Arilena Dimitriou)

Ο Wild Drawing (aka WD) με το Solo Show «Late Night Tale»  στην γκαλερί Sarri 12, επιχειρεί μια δεύτερη αφήγηση στο γνωστό παραμύθι Alice in Wonderland. Ο χώρος, που καλύπτεται από μια τοιχογραφία 350 m² μεταμορφώνεται σε Woundedland, όπου ο Wild Drawing οπτικοποιεί τις σκέψεις του για κοινωνικο-πολιτικά φαινόμενα και ζητήματα όπως ο καταναλωτισμός, ο πόλεμος, η προσφυγιά και η καταστροφή της φύσης, μεταξύ άλλων. Φαινόμενα που όλοι σήμερα βιώνουμε στην παγκόσμια εποχή που διανύουμε. Με καλλιτεχνικό και κοινωνικό background ένα κράμα Aνατολής-Δύσης συνδυασμένο με μοναδικό τρόπο, και μέσα από μια αιχμηρή ματιά, ο Wild Drawing μας καλεί να τον ακολουθήσουμε στη Woundedland. Διαβάστε Περισσότερα

Όλγα Γουλανδρή. Μετατονίσεις.
Όλγα Γουλανδρή. Αιώρηση ενός ερωτήματος.

Ένα – ψηφιδωτών σχεδιασμάτων – σχόλιο περί των εσωτερικών διαδρομών στη «Μεταμοντέρνα Τέχνη, ή μια κατά μόνας αυθαίρετη περιδιάβαση στην χωρία του μεταφυσικού ανερμήνευτου της ύλης. Διαβάστε Περισσότερα

Robert Gober- προσωπογραφία
Ο Gober δημιουργεί τα γλυπτά του με ακρίβεια τεχνίτη χρησιμοποιώντας ξύλο, κερί, καθώς και μεγάλη ποικιλία από άλλα υλικά

Με αφορμή την μεγάλη έκθεση The Heart Is Not a Metaphor  του Robert Gober που πραγματοποιήθηκε στο μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης  (ΜοΜΑ) τον περασμένο χειμώνα, ρίχνουμε μια λεπτομερή ματιά στη φύση και το έργο του καλλιτέχνη. Διαβάστε Περισσότερα

«Δυναμισμός ενός footballer» Μποτσόνι

«Πριν από εμάς η τέχνη ήταν μονάχα μια ανάμνηση, ήταν ο ύμνος σε ένα χαμένο παρελθόν, ήταν ο πόνος, η νοσταλγία, η απόσταση. Σήμερα, τέχνη είναι το παρόν, είναι η σύγχρονη δημιουργία, η σύνθεση των επιμέρους τμημάτων του σύμπαντος».

Φιλίππο Τομάζο Μαρινέτι

Ξετυλίγοντας το μίτο της Θεάς Αφροδίτης, της ιδιαίτερα αγαπητής Ολύμπιας Θεάς, οφείλουμε να ξεκινήσουμε με μια σύντομη ανάλυση της προσωπικότητάς της όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα από τη μυθολογία. Η αναφορά αυτή, στόχο έχει την κατανόηση της πολύπλευρης φύσης της Θεάς, ώστε μετέπειτα να προσεγγίσουμε με ορθότητα την επιρροή που η μορφή της άσκησε στην τέχνη ανά τους αιώνες.

Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος είναι αναμφισβήτητα ένας από τους κορυφαίους μανιεριστές ζωγράφους του ευρωπαϊκού χώρου. Ανήκει στους καλλιτέχνες εκείνους που με τις δημιουργίες τους επιδίωξαν να βρουν δρόμους – διεξόδους για την τέχνη, η οποία μετά την Αναγέννηση είχε εισέλθει σε μια τελματώδη κατάσταση. Η Αναγέννηση είχε κατακτήσει την ομορφιά, την αρμονία την τελειότητα, είχε με άλλα λόγια πετύχει ότι ήταν δυνατό να κατακτήσει η τέχνη.
Για τους νέους επίδοξους ζωγράφους η παραπάνω διαπίστωση πρέπει να τους γέμιζε με άγχος και περιορισμούς. Τι επιλογές είχαν; Να εξιδανικευτούν στην μίμηση και στην αντιγραφή; Να προχωρήσουν σε εξεζητημένους πειραματισμούς;
Ο Θεοτοκόπουλος θα απαντήσει στους παραπάνω προβληματισμούς δημιουργώντας έργα που αποπνέουν τη βυζαντινή παράδοση της πατρίδας του καθώς και τη σοφία και τη γνώση που θα αποκτήσει ταξιδεύοντας στην Ευρώπη και φοιτώντας κοντά σε μεγάλους δασκάλους. Διαβάστε Περισσότερα


Ο Μάρκο Ρόθκο (Mark Rothko) γεννήθηκε στο Ντβινσκ της σημερινής Λετονίας το Σεπτέμβριο του 1903, από πατέρα Εβραίο φαρμακοποιό και προοδευτικό διανοούμενο. Η οικογένεια Ρόθκοβιτς (όπως ήταν το πραγματικό τους όνομα) μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες στα 1913. Ο μικρός Ρόθκο ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, δείχνοντας έφεση στα γράμματα και την πολιτική, αποτελώντας παράλληλα ενεργό μέλος της τοπικής εβραϊκής κοινότητας, ενώ τελικά άφησε το πανεπιστήμιο για να ακολουθήσει την ανυπότακτη δημιουργική φύση του. Ο Ρόθκο φθάνει στη θαυμαστή Νέα Υόρκη του 1923, όπου αρχίζει να παρακολουθεί μαθήματα τέχνης. Το κραχ του ’29 τον χτυπά βάναυσα, ο ίδιος όμως θα εξακολουθήσει να μελετά και να πειραματίζεται και να προετοιμάζεται για αυτό που θα τον κάνει αλησμόνητο. Διαβάστε Περισσότερα

Είναι, νομίζω, εκπληκτικά όμορφη η διαδρομή στο ιστορικό κέντρο της πόλης μας. Μοναστηράκι, Θησείο, Πλάκα, Κεραμεικός και Δυτικοί  λόφοι, αποτελούν αναμφίβολα τα ωραιότερα μέρη για περίπατο και με λίγη φαντασία η αρχαία Αθήνα  ξεδιπλώνεται γύρω μας.Η Αθήνα του μεγαλείου, της ομορφιάς και της καλαισθησίας.. Η Αθήνα του «χρυσού αιώνα» του Περικλή. Οι δυο πλακόστρωτοι δρόμοι της, Δ. Αρεοπαγείτου και Αποστόλου Παύλου προσφέρονται για ατελείωτες βόλτες εκεί που 2.500 χρόνια πριν περπατούσαν οι Αθηναίοι πολίτες.

SOCIAL