Αφιερώματα

Ντοστογιέφσκι και Ηλίθιος
Ντοστογιέφσκι και Ηλίθιος

« Στα τέλη του Νοέμβρη, μια μέρα που φύσαγε νοτιάς, κατά τις εννέα το πρωί, η αμαξοστοιχία της Βαρσοβίας πλησίαζε την Πετρούπολη, τρέχοντας με όλη της την ταχύτητα. » Κάπως έτσι στο προσκήνιο παρουσιάζεται η αυτού μεγαλειότης ηλίθιος πρίγκηπας Λέων Μίσκιν με το άθλιο παλτό του και τις γελοίες γκέτες του, γυρίζοντας στην Πετρούπολη κάποιο Νοέμβρη. Ένα παιδί 26 χρόνων «καταδικασμένο» να μην μεγαλώσει ποτέ στην ψυχή, στον χαρακτήρα και ίσως στο μυαλό...

Τοιχογλυπτική
Τοιχογλυπτική

Ένα αφιέρωμα στο έπος θα έπρεπε λογικά να ξεκινούσε με μια επίκληση σε μια Μούσα για να δώσει στον συγγραφέα έμπνευση. Θα μπορούσε εξίσου να άρχιζε με μια μεγαλόπρεπη φράση που θα δήλωνε στον αναγνώστη την αιτία ύπαρξής του κειμένου αυτού ή ακόμα θα μπορούσε να παρουσιάσει έναν επικό ήρωα που θα βρισκόταν στο επίκεντρο της προσοχής του κειμένου. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να ανακαλύψουμε τον καταλληλότερο τρόπο.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Στην Ελλάδα, ένα ευαίσθητο παιδί μεγαλωμένο πλάι στη θάλασσα έχει την αίσθηση της ακοής τρισδιάστατη. Στη μια πιάνει τους αγέρηδες και τον παφλασμό των κυμάτων, στη δεύτερη την ελληνική λαλιά στην αρχική της φθογγολογική σύσταση, στην τρίτη, τον κόσμο των νοημάτων, από της Ιωνίας τους καιρούς και δώθε. «Όπου κι αν σας βρίσκει το κακό, αδελφοί, όπου κι αν σας θολώνει ο νους, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη» ( Οδυσσέας Eλύτης)

Μενέλαος Λουντέμης
Μενέλαος Λουντέμης

Στις 22 Ιανουαρίου του 1977, ο Μενέλαος Λουντέμης έφυγε από τη ζωή αλλά και από τον κόσμο της λογοτεχνίας, μα άφησε πίσω του πληθώρα έργων, ποιητικές συλλογές, μυθιστορήματα, διηγήματα αλλά και πολλές μεταφράσεις. Εκεί που πήγε, είναι σίγουρο πως θα συναντήσει το «Οι Λύκοι ανεβαίνουν στον ουρανό», ή «Το Παιδί που μετράει τ’ άστρα».

Νικηφόρος Βρεττάκος
Νικηφόρος Βρεττάκος

Ἂν δὲ μοῦ ῾δινες τὴν ποίηση, Κύριε, δὲ θἄχα τίποτα γιὰ νὰ ζήσω. Αὐτὰ τὰ χωράφια δὲ θἆταν δικά μου. Ἐνῷ τώρα εὐτύχησα νἄχω μηλιές, νὰ πετάξουνε κλώνους οἱ πέτρες μου, νὰ γιομίσουν οἱ φοῦχτες μου ἥλιο, ἡ ἔρημός μου λαό, τὰ περιβόλια μου ἀηδόνια.

Le parnasse contemporain
Le parnasse contemporain

«Ο Παρνασσός είναι βουνό. Μακριά από τις πόλεις, μέρος της παρθένας φύσης, υψώνεται πάνω από τον κόσμο…». Με αυτό το υπαινικτικό σχόλιο ο κλασικιστής Γκίλμπερτ Χίγκετ (Gilbert Highet, 1906 - 1978) αναφέρεται στο λογοτεχνικό κίνημα που εμφανίστηκε στη Γαλλία τη δεκαετία του 1860 κι αποτέλεσε μια «εγκεφαλική» αρχαιόφιλη αντίδραση στο μελοδραματικό και συναισθηματικό κίνημα του Ρομαντισμού.

dada kunst philosphie politik
dada kunst philosphie

Απαραίτητη προϋπόθεση ειλικρίνειας του παρόντος κειμένου, η παραδοχή ότι κάθε απόπειρα καταγραφής του φαινομένου Νταντά είναι οπωσδήποτε πράξη αντιντανταϊστική. Κανένα απομνημόνευμα δε θα μπορούσε να αποδώσει την τρέλα που κατέκλεισε την ευρωπαϊκή avant garde της δεκαετίας του 20΄ γκρεμίζοντας όλα τα ταμπού και τις σοβαροφάνειες της comme il faut αστικής τάξης.

Πέτρος Πικρός

Φθινόπωρο του 1922.Οι ελληνικοί πληθυσμοί της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης πληρώνουν με τον πιο δραματικό τρόπο το τίμημα του Εθνικού Διχασμού. Ύστερα από την Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαταλείπουν τις πατρικές τους εστίες. Τα μεγάλα αστικά κέντρα, η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, θα δεχθούν στους κόλπους τους το μεγαλύτερο κομμάτι του ξεριζωμένου ελληνισμού.

Μεγάλη Χίμαιρα
Μεγάλη Χίμαιρα

Την Μεγάλη Χίμαιρα την έγραψε ο Καραγάτσης το 1936, ως η ‘Χίμαιρα’. Αργότερα μετονομάστηκε σε ‘Μεγάλη Χίμαιρα’. Όλο το έργο χαρακτηρίζεται από μια τραγικότητα που την εκλαμβάνουμε από τον πόνο και τη συγκίνηση που μας μεταδίδει σε όλη του την έκταση. Η κεντρική ηρωίδα είναι η Μαρίνα. Η Μαρίνα, γαλλίδα στη καταγωγή, γνωρίζει και ερωτεύεται τον Έλληνα ναυτικό Γιάννη Ρείζη. Είναι απογοητευμένη από τη μέχρι τότε ζωή της, οπότε, βλέποντας τη μεγάλη χίμαιρα, νιώθει πως αυτό το πλοίο είναι το μόνο μέσον που θα την οδηγήσει στην ελευθερία.

Marquis de Sade
Marquis de Sade

Η ζωή του γέννησε και υπαγόρευσε με νόημα το έργο του. Απέρριψε με τρόπο προκλητικό κάθε φραγμό στην προσωπική ελευθερία του ατόμου. Ο Μαρκήσιος ντε Σαντ υπήρξε μια προσωπικότητα πολυσχιδής, η οποία μετέτρεψε τα ακραία και σκοτεινά ένστικτά της σε λογοτεχνική δημιουργία. Διαστροφές της σάρκας, βίαιη λαγνεία και νοσηρές ερωτικές πρακτικές αποτέλεσαν τα συστατικά μιας αφήγησης προκλητικής, που έπαιζε με τα όρια της πορνογραφίας.

SOCIAL