Αφιερώματα

Μιμίκα Κρανάκη
Μιμίκα Κρανάκη

Παλιά κατάρα της φυλής μας, πάντα απ’ τη μια στην άλλη τρικυμία θα γυρνάς, στοιχειό σε ανθρωποφάγων χώρες. Μιμίκα Κρανάκη: Η λογοτεχνική της σταδιοδρομία έληξε το 1993 με το μυθιστόρημα Φιλέλληνες. Ήρωες του έργου είναι οι αριστερών φρονημάτων Έλληνες «εκκολαπτόμενοι διανοούμενοι», οι οποίοι, αφήνοντας πίσω τους μία ερειπωμένη οικονομικά και κοινωνικά χώρα, επιβιβάζονται στο θρυλικό πλοίο Ματαρόα με προορισμό το Παρίσι, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο μέλλον.

Αντρέας Φραγκιάς
Αντρέας Φραγκιάς

Γεννημένος στην Αθήνα το 1921, ο Ανδρέας Φραγκιάς σπούδασε οικονομικά και έλαβε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου εξορίστηκε δύο φορές, στην Ικαρία και τη Μακρόνησο, όπου υπηρέτησε τη θητεία του ως κρατούμενος. Για την υπόλοιπη ζωή του εργάστηκε ως δημοσιογράφος μέχρι τον θάνατό του, το 2002. Παρά την ισχνή πεζογραφική του παραγωγή, συγκαταλέγεται στους επιφανέστερους μεταπολεμικούς συγγραφείς με μεγαλόπνοες συνθέσεις, στις οποίες κυρίαρχο πρόσωπο είναι το πλήθος, και όχι εξατομικευμένοι χαρακτήρες ως αυθύπαρκτες οντότητες.

Δημήτρης Χατζής Τα έργα του - Το Διπλό βιβλίο

Εγώ, λοιπόν, πρέπει να είμαι ο πιο γνήσιος πολίτης της πολιτείας των ξένων —ο ιθαγενής. "Δημήτρης Χατζής, Το διπλό βιβλίο" Ο Δημήτρης Χατζής, έχει χαρακτηριστεί ως ένας «κοινωνικός συγγραφέας με κατά βάση αντικοινωνικούς χαρακτήρες».[ii] Παρήγαγε το έργο του με πλήρη συνείδηση της τραγικότητας της γενιάς του και με ήρωες πάντα περιθωριακούς, σε «ελαφριά απόκλιση» με την κοινωνία.

Κωστής Παλαμάς

Ο Κωστής Παλαμάς είναι κορυφαίος ποιητής του Νεώτερου Ελληνισμού, ασχολήθηκε ωστόσο και με δοκίμια αλλά και με θεατρικά έργα. Κατατάσσεται στις σπουδαιότερες πνευματικές φυσιογνωμίες καθώς αποτέλεσε μια κεντρική μορφή της λογοτεχνικής «γενιάς του 1880» τόσο για τις ιδεολογίες που πρέσβευε όσο και για τα άλματα που επιτεύχθηκαν εξαιτίας του στη λογοτεχνία και ειδικότερα στη ποίηση. Θεωρείται θρυλικός εκπρόσωπος της «Αθηναϊκής Σχολής» η οποία συσπείρωνε νέους που αντιδρούσαν απέναντι στον αθηναϊκό ρομαντισμό και ενδιαφέρονταν για την καθιέρωση της δημοτικής στην ποίηση.

Αναγνωστάκης
Αναγνωστάκης

Όρθιος και μόνος μες στη φοβερή ερημιά του πλήθους.Ο Μανώλης Αναγνωστάκης, κατ’ εξοχήν εκπρόσωπος της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, υπήρξε ένας ολιγόγραφος ποιητής, με δράση έντονα πολιτική, η οποία μάλιστα οδήγησε στην θανατική καταδίκη του το 1949. Λιγότερο γνωστός είναι για το κριτικό και λιγοστό πεζογραφικό του έργο. Τα ποιητικό του έργο συγκεντρώνεται στα Ποιήματα 1941-1971 και αποτελεί μια μεστή έκφραση της ποιητικής του ιδιοσυστασίας.

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Η νουβέλα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες Οι θλιμμένες πουτάνες της ζωής μου, στην οποία βασίστηκε και η ταινία του Henning Carlsen Memoria de mis putas tristes (2011· βλ. παρακάτω αφίσα και trailer), είναι διαιρεμένη σε πέντε μέρη και η ελληνική της έκδοση συνοδεύεται από ένα επίμετρο της μεταφράστριας, Κλαίτης Σωτηριάδου, που αφορά τον συγγραφέα, ίσως όμως εν μέρει και τον αφηγητή της ιστορίας.

Ρομπέρτο Μπολάνιο
Ρομπέρτο Μπολάνιο

Οι φόνισσες και οι θλιμμένες. Μερικές πουτάνες της σύγχρονης λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας. (Μέρος πρώτο). Οι Πουτάνες φόνισσες (Putas asesinas, 2001· ελληνική μετάφραση Έφη Γιαννοπούλου, Άγρα 2008) είναι η δεύτερη συλλογή διηγημάτων που εξέδωσε ο Ρομπέρτο Μπολάνιο, σίγουρα όχι το γνωστότερο ή το πιο αντιπροσωπευτικό έργο του. Το βιβλίο αποτελείται από δεκατρία διηγήματα, εκ των οποίων θα μας απασχολήσει, σχεδόν αποκλειστικά, το έβδομο.

Αντρέας Φραγκιάς
Αντρέας Φραγκιάς

Ο Αντρέας Φραγκιάς (Αθήνα, 1921-2002) εξέδωσε τέσσερα μυθιστορήματα: Άνθρωποι και σπίτια, Η καγκελόπορτα, Λοιμός, Το πλήθος (δύο τόμοι), ένα σύνολο 1850 περίπου σελίδων. Θα έλεγα πως τα θέματά του, που δεν αναπτύσσονται σε όλες τις περιπτώσεις στο πλαίσιο του ρεαλισμού, αφορούν πάντα μια κοινωνία ανθρώπων. Στο επίκεντρο της λογοτεχνίας του Φραγκιά τίθεται ο άνθρωπος· από τον κατατρεγμένο και τον κυνηγημένο, μέχρι αυτόν που εικάζουμε πως βρίσκεται κάτω από τη μάσκα.

Γραφομηχανή
Γραφομηχανή

Η άκρατη μελαγχολία και υπαρξιακή αγωνία, η κατάθλιψη, η αίσθηση του ανικανοποίητου και του μάταιου, καθώς και η τάση φυγής από το γήινο κόσμο και τους περιορισμούς, που αυτός αναπόφευκτα θέτει, δεν είναι ελληνικό φαινόμενο, αλλά, αντίθετα, είναι χωροχρονικά καθολικό, αφού εντοπίζεται χωρίς καμία εξαίρεση σε κάθε τόπο και εποχή. Έτσι, στο δεύτερο αυτό μέρος του αφιερώματός μας, θα αναφερθούμε στους πιο χαρακτηριστικούς από τους αυτόχειρες του ξένου, αυτή τη φορά, λογοτεχνικού στερεώματος

SOCIAL

VIDEOS