Άρθρα

dead poets society quote 2

dead poets society quote 2

Οι 4 πιο φιλοσοφημένες ταινίες που υποστηρίζουν ότι το να ζεις , σημαίνει δύναμη, έμπνευση και αγάπη. Ταινίες οι οποίες αναδεικνύουν τα λάθη της κοινωνίας και το φως που αναδύουν τα λόγια των ανθρώπων που παίρνουν στα χέρια τους τα μυαλά και τις ψυχές των παιδιών. Θα υπάρχουν και άλλοι φυσικά αλλά σας παρουσιάζω τους πιο ιδιαίτερους.

Νοσταλγία του Ταρκόφσκι

Νοσταλγία του Ταρκόφσκι

Η πόρτα του φεστιβάλ του artic.gr ανοίγει και υποδέχεται τον επόμενο τιμώμενο σκηνοθέτη ο οποίος είναι ο ένας και μοναδικός Andrei Tarkovsky. Βασικός εκπρόσωπος του ρώσικου  κινηματογράφου και ένας από τους εμβληματικότερους σκηνοθέτες του παγκοσμίου καλλιτεχνικού στερεώματος. Πολυάσχολος και πολυπράγμων καλλιτέχνης ο Ταρκόφσκι, ασχολήθηκε με πολλά, μεταξύ άλλων με τον κινηματογράφος, τη τηλεόραση,τ η θεωρία του κινηματογράφου, τη σκηνοθεσία αλλά και τη συγγραφή. Ο μεγάλος αυτός δημιουργός υπήρξε ένας από τους αγαπημένους σκηνοθέτες του Ingmar Bergman που φιλοξενήθηκε στο προηγούμενο αφιέρωμα μας. 
Η καριέρα του ξεκίνησε στην Σοβιετική Ένωση όπου και οι περισσότερες ταινίες του έχουν γυριστεί. Όμως , η δυναμική του δεν είχε σύνορα, γι’αυτό και συνέχισε την δημιουργία των ταινιών του και εκτός της πατρίδας του.

Η πλατεία του Αγίου Πέτρου μπροστά στον καθεδρικό στην Ρώμη

Η πλατεία του Αγίου Πέτρου μπροστά στον καθεδρικό στην Ρώμη

Τέσσερις ταινίες που αποθέωσαν την αιώνια πόλη και μας έκαναν να την λατρέψουμε ακόμη περισσότερο. Οι ρόλοι ωχριούν μπροστά της  και τα πάντα φαίνονται ομορφότερα όταν εμφανίζεται στην κάμερα . Ο λόγος γίνεται για την αξιοθαύμαστη πόλη της Ρώμης η οποία πλαισιώνει τις παρακάτω παραγωγές με την συγκλονιστική αίγλη και μαγεία της. Κάποιες από αυτές είναι πετυχημένες κινηματογραφικές συνταγές οι οποίες επικροτήθηκαν από το κοινό και τους κριτικούς και άλλες εξυπηρετούν απλά την ανάγκη για μας  για ελαφρά διασκέδαση και ονειροπόληση.  Οι ταινίες σας καλούν να τις εξερευνήσετε και η αίσθηση που θα σας αφήσουν είτε τις λατρέψετε είτε όχι είναι η επιρροή της ακτινοβόλας και πολύπλευρης Ρώμης...

Ο Daniel Day Lewis φέτος ήταν για 5η φορά υποψήφιος για Oscar στην κατηγορία «Καλύτερου Α’ Ανδρικού Ρόλου» και κέρδισε το 3ο του Oscar. Πριν 23 χρόνια ήταν όταν 33χρονος τότε Daniel κέρδισε το πρώτο του αγαλματίδιο Oscar, για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στο «My Left Foot: The Story of Christy Brown» του Jim Sheridan.

Paperman pic.1

Paperman pic.1Στην εκπνοή του 2012 ένα μοναδικό, ασπρόμαυρο φιλμ μικρού μήκους από τα Walt Disney Animation Studios ήρθε να μας δείξει ότι η σχεδιαστική μαγεία των δημιουργών των ταινιών Disney ζει ακόμη και μπορεί να συνυπάρξει, σε συνεργασία με υψηλού επιπέδου υπολογιστικά προγράμματα, παράγοντας θεαματικά αποτελέσματα! Για άλλη μια φορά η ζωγραφική, η σκηνοθεσία, η τεχνολογία, η μουσική δημιουργία και το πηγαίο ανθρώπινο ταλέντο των "κληρονόμων" του Disney συνυπάρχουν στο Paperman.

Με το masterclass σκηνοθεσίας «Η τέχνη του σκηνοθέτη» του Κώστα Γαβρά ανοιχτό για το κοινό στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών την Πέμπτη 31 Ιανουαρίου ολοκληρώθηκε το μεγάλο αφιέρωμα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος  στον μεγάλο Έλληνα δημιουργό Κώστα Γαβρά. Στόχος του αφιερώματος ήταν να γνωρίσει το κοινό το πλήρες έργο του Έλληνα σκηνοθέτη, να δει κάτω από ποιες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες διαμορφώθηκε η φιλμογραφία του, και να κατανοήσει σε βάθος την πολιτική διάσταση του έργου του.

ο άνθρωπος των δύο αιώνων

ο άνθρωπος των δύο αιώνωνΟ ‘Άνθρωπος των δύο αιώνων’ είναι μια ταινία επιστημονικής φαντασίας βασισμένη στο βιβλίο ‘The Positronic man’ των Isaac Asimov και Robert Silverberg. Γυρισμένη το 1999 από τον σκηνοθέτη Chris Columbus και με πρωταγωνιστές τους Robbin Williams, Embeth Davidtz, Sam Neil και Oliver Platt, θίγει ένα κοινωνικό θέμα που το βιώνουμε σε έντονο βαθμό στις μέρες μας.  Άνθρωποι και μηχανές.

Στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, τα ρομπότ έχουν μπει σε κάθε σπίτι ως «οικιακοί βοηθοί». Το ρομπότ με σειριακό αριθμό NDR-114, είναι η νέα «υπηρεσία» της οικογενείας Martin. Σύντομα ανακαλύπτουν ότι η νέα αυτή «υπηρεσία» είναι κάτι πολύ παραπάνω από μια απλή μηχανή κι έτσι τον αποδέχονται σαν μέλος της οικογένειας, δίνοντας του και το όνομα Andrew Martin. Ο Andrew είναι ένα ρομπότ αλλιώτικο από τα συνηθισμένα με προσωπικότητα και χαρακτήρα όπως ενός ανθρώπου.

“Στις κοινωνίες που εξουσιάζονται από τις σύγχρονες συνθήκες παραγωγής, η ζωή παρουσιάζεται ως μια απέραντη συσσώρευση θεαμάτων. Όλα τα άμεσα βιώματα έχουν μετατραπεί σε αναπαραστάσεις.” 
Guy Debord 1967, τμήμα I 

Κάθε τεχνολογικός χρωματισμός έρχεται να επισκιάσει τον άνθρωπο και τη φύση του. Μέσα από κάθε ηλεκτρική πηγή, σε κάθε κάμερα, σε κάθε θέαμα εκτίθεται η δύναμη του ανθρώπου. Όμως όσο περνάει ο χρόνος, οι -εκ των πραγμάτων- ευαίσθητες ισορροπίες χάνονται. Tο θέαμα γίνεται παραίσθηση και η μεταφυσική ροή των πραγμάτων μας παρασύρει σε μία δίνη, όπου άνθρωπος και φύση απέχουν πολύ μεταξύ τους. Τα αστικά κέντρα, με την υλιστική κοινωνία που αντιπροσωπεύουν, αποδεικνύουν την τεράστια αυτή απόσταση.

Chelsea Girls (1966)

Chelsea Girls (1966)

 “Tomorrow, the artist will go underground” δήλωσε το 1961 ο Marchel Duchamp, όταν στις αρχές εκείνης της δεκαετίας το underground κίνημα σημείωνε ιδιαίτερη άνθιση στους αμερικανικούς καλλιτεχνικούς κύκλους. Την ίδια εποχή που ο W.Burroughs, o J.Kerouac και o A.Ginsberg μέσα από τη beat γενιά περιέγραφαν την Αμερική ως τον αλκοολικό τόπο της παρανομίας και της περιπλάνησης, ο κινηματογραφικός κόσμος τον απέδωσε με τα χρώματα μίας υπόγειας καθημερινότητας.

Meshes of the Afternoon(1943), της Maya Deren

Meshes of the Afternoon(1943), της Maya DerenΜε καλλιτεχνικά έργα σαν αυτά της Maya Deren αποκρυσταλλώνονται οι αιτίες που η τέχνη αποτελεί οικείο χώρο για την ψυχανάλυση. Τόσο το υποκείμενο της δημιουργίας όσο και το ίδιο το έργο τέχνης προικοδοτούν τη ψυχαναλυτική σκέψη με ένα πλήθος αναφορών, οι οποίες άλλοτε αφορούν την ερμηνείας της πρόθεσης για καλλιτεχνική δημιουργία κι άλλοτε την ερμηνευτική θεώρηση του περιεχομένου του έργου. Το Meshes of the Afternoon (Πλέγματα του Απογεύματος, 1943) είναι μία μικρού μήκους ταινία, που για πολλούς θεωρείται επιτομή του πειραματικού κινηματογράφου. Η Maya Deren (1917-1961) γεννήθηκε με το όνομα Eleanora Derenkowskaia στο Κίεβο (πρωτεύουσα της σημερινής Ουκρανίας), όμως το 1922 η οικογένεια της αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ευρώπη λόγω των συχνών αντισημιτικών  πογκρόμ και να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη.

 

SOCIAL