Εικαστικές Κριτικές

Όλγα Γουλανδρή. Μετατονίσεις.
Όλγα Γουλανδρή. Αιώρηση ενός ερωτήματος.

Ένα - ψηφιδωτών σχεδιασμάτων - σχόλιο περί των εσωτερικών διαδρομών στη «Μεταμοντέρνα Τέχνη, ή μια κατά μόνας αυθαίρετη περιδιάβαση στην χωρία του μεταφυσικού ανερμήνευτου...

Kleiderhaufen
Έργο Simon Pasieka με τίτλο Kleiderhaufen

Το μουσείο Φρυσίρα παρουσιάζει από τις 4 Μαρτίου έως τις 31 Μαϊου 2015 στο κτήριο της Μονής Αστερίου 3, στην Πλάκα την έκθεση του Γερμανού καλλιτέχνη Simon Pasieka. Πρόκειται για μια σπάνια περίπτωση ενός σπουδαίου κολορίστα που ελέγχει το χρώμα υποτάσσοντας το έτσι ώστε να εξυπηρετεί τις συνθέσεις του με τον πιο ιδανικό τρόπο. Παρόλο που ήμασταν προετοιμασμένοι για μια επίσκεψη όπου θα κυριαρχούσε το χρώμα, μας εξέπληξαν ευχάριστα και  τα ασπρόμαυρα σχέδιά του καλλιτέχνη, δεν υστερούν καθόλου σε εκφραστική δύναμη και παρουσία. Η έμφαση στην έκθεση δεν δίνεται τόσο στην ύπαρξη χώματος ή μη, αλλά στην ίδια την αφήγηση των έργων του, που πέρα από την καθηλωτική δυναμική τους, δεν μπορεί να μην αναφερθεί κανείς τα εξελικτικά άλματα της έως σήμερα πορείας του καλλιτέχνη. Εξελικτικά, καθώς προχωρούμε στα διαφορετικά επίπεδα του μουσείου, ανακαλύπτουμε το καλλιτεχνικού μεγαλείο του δημιουργού που βρίσκεται  στον  βαθμό της  μεταμόρφωσής του στο τόσο σύντομο χρόνο της μέχρι σήμερα καριέρας του.

Το βλέμμα 2007
Αλέξανδρος Ίσαρης, ζωγραφική, "Το βλέμμα", 2007

«Πολυτάλαντος και τελειομανής, ζωγράφος, ποιητής, πεζογράφος, δοκιμιογράφος, μεταφραστής, αρχιτέκτων, φωτογράφος, γραφίστας, ταγμένος στη μουσική, σφραγίζει καθετί που αγγίζει με ξεχωριστό μεράκι και αψεγάδιαστη επιμέλεια, χειριζόμενος μια γλώσσα, ποιητική και εικαστική, κρυπτική, συνειρμική και αμφίσημη» είναι κάποιοι από τους χαρακτηρισμούς που έχει απολαύσει κατά τα χρόνια της δημιουργίας του ο Αλέξανδρος Ίσαρης. Αρχιτέκτων, πολεοδόμος, ζωγράφος, ποιητής, πεζογράφος, δοκιμιογράφος, ο ίδιος δεν αποδέχεται τον χαρακτηρισμό «πολυπράγμων».

Isidro Ferrer, diseñador en su estudio de Huesca / Foto de Javier Blasco / 30-4-08

Έναν από τους πιο φημισμένους σχεδιαστές της Ισπανίας φιλοξενεί έως και τις 23 Φεβρουαρίου το Ινστιτούτο Θερβάντες σε μια έκθεση γεμάτη εκπλήξεις. Ο Ισίδρο Φερρέρ (Μαδρίτη, 1963) είναι σήμερα ένας από τους εξέχοντες εκπροσώπους της ισπανικής γραφιστικής τέχνης και εικονογράφησης.

Εμιλία Ξανθοπούλου: Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1983 και σπούδασε ζωγραφική στο Τμήμα Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ, απ' όπου αποφοίτησε με άριστα. Το 2006 και για ένα χρόνο φοίτησε με πρόγραμμα ανταλλαγών στη Σχολή Καλών Τεχνών της Μαδρίτης. Το 2009-2010 συμπλήρωσε την εικαστική της παιδεία με μεταπτυχιακές σπουδές στο Central Saint Martins College του Λονδίνου, όπου και βραβεύτηκε με το βραβείο Mishcon De Reya Art Prize.

Το Μουσείο Μπενάκη φιλοξενεί από τις 6 Νοεμβρίου έως και τις 11 Ιανουαρίου την πολυσυζητημένη κολεκτίβα «Depression Era, στην εποχή της ύφεσης», που παραπέμπει από τον τίτλο και μόνο σε ένα project που στόχο έχει να αναδείξει ξανά το θέμα της κρίσης στην Ελλάδα. Παρουσιάζονται περισσότερες από 250 φωτογραφίες, βίντεο και κείμενα, δείγμα της δουλειάς όσων απαρτίζουν αυτή την ομάδα καλλιτεχνών, δημοσιογράφων, συγγραφέων, αρχιτεκτόνων που απώτερο στόχο έχουν να προβάλουν την αξία της συλλογικότητας και να διευρύνουν τον διάλογο αναφορικά με ότι συμβαίνει αυτή τη στιγμή σε πολιτικό, κοινωνικό και αισθητικό επίπεδο.

Μια από τις κορυφαίες εικαστικές εκθέσεις στον χώρο της ψηφιακής τέχνης φιλοξενείται μέχρι το τέλος του μήνα στην Στέγη γραμμάτων και τεχνών του ιδρύματος Ωνάση. Πρόκειται για το σημαντικότερο παγκόσμιο βραβείο στην ψηφιακή τέχνη «The Lumen Prize» το οποίο ταξιδεύει για πρώτη φορά εκτός συνόρων δίνοντας μας την ευκαιρία από ψηφιακό κοινό να μετατραπούμε σε ενεργό που σε κάποιες περιπτώσεις λόγω του υψηλού βαθμού αλληλεπίδρασης, διαμορφώνει ακόμα και το ίδιο το έργο.

Ο ανθρωποκεντρισμός, τόσο ως μέθοδος ερμηνείας όλων όσα περιβάλλουν τις φθαρτές και μεταβαλλόμενες (εσωτερικά και εξωτερικά) υπάρξεις μας, όσο και ως «εγωιστική» επιδίωξή μας – σύμφωνα με την κοσμολογική θεωρεία τα πάντα να αφορούν σε εμάς – όσο και αν φαντάζει «αμαρτωλός» και περιοριστικός (αν αναλογισθεί κανείς την περιεκτικότητα του «αγνώστου» στο σύμπαν και το ενδεχόμενο – σχεδόν τη βεβαιότητα – τίποτα να μην καταλαβαίνουμε, εξαιτίας – ίσως αποκλειστικά και μόνον – του πεπερασμένου των αισθήσεών μας, από τον Μακρό-Κοσμο, ο οποίος – ας μη γελιόμαστε – με κάθε τρόπο μπορεί να καθορίζει τη ζωή), ενίοτε στην τέχνη αποβαίνει μεγαλειωδώς «σωτήριος» για την ανίχνευση ολόκληρου του κοινού «Είναι»: ενός «Είναι» που ίσως και να βρίσκεται καταγεγραμμένο (καθ’ ορισμένους και κατά μίαν έννοιαν) στη μοναδικότητα κάθε ανθρώπινης μορφής, δηλαδή κάθε Προσώπου…

Στο μυαλό ή στην ψυχή (τελικώς κανείς δεν ξέρει), η «εντύπωση» που εγκαθίσταται από το έργο της (κατά την άποψή μου) μετα-ψηφιδογράφου κας Όλγας Γουλανδρή, δεν αφορά αποκλειστικά και μόνον στην αισθητική προσέγγιση του «αφετηριακά αυτονομημένου υπαρκτού» των μορφών του «εν γένει» κόσμου, αλλά – κυρίως – στην αισθητική ελευθερία μιας προσωπικής – με όρους Αληθινής Τέχνης – θέασής του.

Τέτοιες μέρες πέρυσι έγγραφα ένα σχόλιο για τη Μυρτώ Δεληβοριά εξυμνώντας, μέσω αυτής, τη προσέγγιση κάποιων καλλιτεχνών της διαδικασίας της δημιουργίας ως μία προσωπική ανάγκη αποκομμένη από τα θέλω του κοινού, από μηνύματα και εντυπωσιασμούς. Η Νότα Τσίτουρα, ανήκοντας στην ίδια κατηγορία, καταθέτει εδώ και 4 εβδομάδες την πρώτη της ατομική δουλειά στη gallery 7. Η παρόρμηση να τις αφιερώσω λίγες παραγράφους προκύπτει από την εμμονή μου να παρατηρώ την ανθεκτικότητα του ταλέντου και της χειροναξίας στην εικαστική δημιουργία ως αντιστάθμισμα στην τέχνη της πληροφορίας, του εντυπωσιασμού και του ready made. Γνωρίζοντας σε βάθος τη πορεία κατασκευής των έργων της, επιβεβαίωσα θετικά τη συμβολή των διαχρονικών αυτών αξιών στη σύγχρονη εικαστική πραγματικότητα.

SOCIAL

34Subscribers+1
170FollowersFollow
0SubscribersSubscribe