Αφιερώματα

Η πρώτη εικαστική δημιουργία του ανθρώπου, σπήλαιο Altamira

Σε όλες τις εποχές, σε όλους τους πολιτισμούς, υπήρχε πάντα η θέληση της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Από τις απαρχές της ανθρώπινης παρουσίας στη γη, μέχρι και σήμερα στις βιομηχανοποιημένες μεγαλουπόλεις, η καλλιτεχνική δραστηριότητα δεν έχει σταματήσει, για τον απλούστατο λόγο ότι η τέχνη εμπεριέχει στοιχεία της ιστορίας του ανθρώπινου είδους.

Κάτοψη της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη

Ο Χριστιανισμός κατάφερε να κυριαρχήσει και εντέλει να επιβληθεί στις ανεξίθρησκες τάσεις του ύστερου ελληνορωμαϊκού κόσμου, αφού πρωτίστως “ελληνοποιήθηκε” μέσα από το πρίσμα, κυρίως του Νεοπλατωνισμού. Ξεκινώντας ως μια αντίδραση στη ρωμαϊκή τρυφηλότητα και συγκινώντας τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, ο Χριστιανισμός κατόρθωσε να γίνει η επίσημη θρησκεία του κράτους την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Σ. Παπαλουκάς "Αρσανάς στο Άγιον Όρος", 1935

Θεωρώντας την τέχνη ως μια έκφραση της - προσωπικής ή συλλογικής - πραγματικότητας, της οποίας αποτελεί προβολή στον εκάστοτε χώρο και χρόνο, μεγάλη αξία έχει η σημερινή μελέτη της καλλιτεχνικής διαδρομής της νεότερης Ελλάδας. Μια διαδρομή που σε κάθε έκφανσή της δεν σταμάτησε ποτέ να αντανακλά τις κοινωνικό- πολιτικές συνθήκες, τα κυρίαρχα- ή μη- ιδεολογήματα και τις παθογένειες που η ελληνική κοινωνία εξέπεμπε.

L. Da Vinci:Ανατομική μελέτη ώμου

Έχει, θαρρώ, ενδιαφέρον για τους φίλους της τέχνης, να παρακολουθήσουμε το δρόμο που ακολούθησε η ζωγραφική από την εποχή του Μεσαίωνα έως τον 20ο αιώνα. Θα επικεντρωθούμε στα σημεία εκείνα, τα οποία θεωρούνται αποφασιστικής σημασίας για το πέρασμα από την παραστατική ζωγραφική και την πιστή αντιγραφή του εξωτερικού κόσμου, στην αφηρημένη, κάτι που ως επί το πλείστον διακρίνει τη σύγχρονη εποχή.

Η κατά Βιτρούβιο χάραξη ενός τυπικού ρωμαϊκού θεάτρου

Σύμφωνα με το έργο του Stobart, η δόξα μπορεί να ανήκει στην Ελλάδα, η Ρώμη όμως “επιβάλλεται” με το μεγαλείο της. Είναι θα λέγαμε το μέσον για τη διεκδίκηση της κυριαρχίας της ως υπερδύναμη, την κηδεμονία της και την πολιτισμική της “ανωτερότητα” στα πλήθη των κατακτημένη λαών. Λουτρά, γέφυρες, δρόμοι, υδραγωγεία… Οι κτίσεις αποκτούν πολιτισμική ενότητα, τα έθνη “εκπολιτίζονται”, ενώ η ματαιοδοξία των αυτοκρατόρων γίνεται γνωστή παντού, συναγωνιζόμενη αυτήν των Αιγυπτίων Φαραώ, μέσα από λαμπρά οικοδομήματα που φτιάχτηκαν για να μείνουν.

Κάτοψη του θεάτρου της Επιδαύρου

Είναι γεγονός ότι έχουμε την τάση να εξετάζουμε το θέατρο της ελληνικής αρχαιότητας από κοινού με αυτό της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Στην πραγματικότητα, πλείστες διαφορές εντοπίζονται ανάμεσα στο ελληνικό και το ρωμαϊκό θέατρο και τις κοινωνίες που τα διαμόρφωσαν. Η ειδοποιός διαφορά είναι ότι το ελληνικό θέατρο προήλθε μέσα από μία μακρόχρονη και ιδιαίτερα δημιουργική εξελικτική πορεία, ενώ αυτό της Ρώμης αποτελεί σε μεγάλο βαθμό εξέλιξη του ελληνικού προτύπου του.

SOCIAL