Αφιερώματα

107 χρόνια έχουν περάσει από τη δημιουργία των Δεσποινίδων της Αβινιόν. Ο 25χρονος τότε Ισπανός ζωγράφος, σε ένα στούντιο της Μονμάρτρης, δημιουργούσε το μεγαλύτερο για τους περισσότερους αριστούργημα της Μοντέρνας Τέχνης.

Ο David Hockney (1937-) είναι ένας Βρετανός ζωγράφος της pop art, ένας ικανότατος φωτογράφος, που ασχολήθηκε κυρίως με το φωτοκολλάζ καθώς και συγγραφέας, χαράκτης και σκηνογράφος. Στα πρώτα του έργα υιοθέτησε ένα γελοιογραφικό, «faux-naif» ύφος που πολλά όφειλε στα παιδικά σχέδια. Αν και ο Hockney μετά το 1961 πέρασε μεγάλα διαστήματα στη Νέα Υόρκη και το Λος Άντζελες, δεν προσέδωσε ιδιαίτερα αμερικανικό τόνο στα έργα του. Δεν τον είλκυσαν τόσο τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και η διαφήμιση όσο η ιδέα μιας προσωπικής θεματολογίας με επίκεντρο την ανθρώπινη μορφή, βασισμένη στη ζωγραφική και χαρακτική άλλων καλλιτεχνών, τη φωτογραφία και την ποίηση.

Ένας μεγάλος καλλιτέχνης, ίσως από τους σπουδαιότερους σύγχρονους ζωγράφους νεκρών φύσεων, ο Paul Cezanne γεννιέταιτο 1839 στην Aix-en-Provence της Γαλλίας. Το πάθος του για τη ζωγραφική θα του κόστιζε τη ζωή καθώς μια μέρα καθώς ζωγράφιζε στην εξοχή ξέσπασε καταιγίδα, ωστόσο ο Cezanne συνέχιζε να ζωγραφίζει για ώρες στη βροχή με αποτέλεσμα λίγες μέρες αργότερα, στις 22 Οκτωβρίου του 1906 να πεθάνει από πνευμονία. Στη ζωή του ζωγράφισε περισσότερα από 170 έργα νεκρής φύσης.

Είναι γνωστό ότι υπάρχει άρρηκτη σχέση μεταξύ, σχεδόν, κάθε μορφής τέχνης με την εκάστοτε εξουσία. Η παραπάνω σχέση μπορεί να είναι αμφίπλευρη, μπορεί δηλαδή να συμπορεύεται και να συνεπικουρεί την εκάστοτε εξουσία ή να τίθεται απέναντι στην τελευταία. Ανέκαθεν οι κρατούντες τα ηνία της κοινωνίας στρέφονταν στην καλλιτεχνική δημιουργία προκειμένου να αναζητήσουν συμμάχους και συνοδοιπόρους. Μια σύντομη αναδρομή στο παρελθόν θα αποδείξει τον παραπάνω ισχυρισμό. Στο θεοκρατικό Μεσαίωνα η τέχνη είχε, σχεδόν αποκλειστικά, θρησκευτικό περιεχόμενο.

Galleria Uffici, Φλωρεντία, Ιταλία
Αναγέννηση, 14ος -16ος αι. μ.Χ. - Galleria Uffici, Φλωρεντία, Ιταλία

Με τον όρο «Αναγέννηση» νοείται το σύνθετο πολιτιστικό, ιστορικό και κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο εμφανίστηκε κατά το 15ο και 16ο αιώνα στη Δυτική Ευρώπη. Η οικονομική άνθηση της Φλωρεντίας αποτέλεσε πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθούν εκεί τα πρώτα, αλλά και βασικά, γνωρίσματα της Αναγέννησης.

O Egon Schiele

Πολύ επιπόλαια καθιερώθηκε με το πέρασμα των χρόνων ο όρος «καταραμένοι ζωγράφοι». Όρος που υποδηλώνει την ατυχή μοίρα κάποιων δημιουργών, τη βραχύβια παρουσία τους και την αντισυμβατικότητα της ζωής τους. Ατυχής ο όρος γιατί αγνοείται η αρχέγονη μεταφυσική των καλλιτεχνών, όπου μία πολύπαθη ή σύντομη ζωή παράγει μια ανεξίτηλη πατίνα στο έργο τους που σκανδαλίζει τη φαντασία, τον θαυμασμό και την έκσταση του κοινού που τους εγκαθιστά ένα διαχρονικό φωτοστέφανο. Η κατάρα γίνεται ευλογία.

Mondiliani

«Ο σύγχρονος Μποτιτσέλι, καμένος από τη φωτιά του πνεύματος, που κάνει τα πλάσματά του αδύναμα, σχεδόν άυλα, ώστε να διακρίνεται καλύτερα το στοχαστικό και ευγενικά μελαγχολικό πνεύμα.» M. Sarfatti, Storia della pittura moderna,1930Ο Αμαντέο Μοντιλιάνι (1884-1920) είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα στην ιστορία της τέχνης. Οι ιδιαιτερότητες της ζωής και της προσωπικότητας του τον ενέταξαν στον κύκλο των «καταραμένων» καλλιτεχνών. Ο χαρακτηρισμός αυτός αποδόθηκε σε πολλούς καλλιτέχνες, από τα μέσα του 19ου και συνήθως αναφέρεται σε μια πορεία ζωής η οποία δε συνάδει με τα κοινωνικά πρότυπα της εκάστοτε εποχής, κυρίως χαρακτηρίζεται από την κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών και αλκοόλ, την παρανοϊκή συμπεριφορά, το έγκλημα, τη βία.

"Η Ίσις θηλάζουσα τον Ώρο", Βατικανό, Αιγυπτιακό Μουσείο

Η ιστορία της τέχνης, μετά τον Σουμεριακό πολιτισμό, μέχρι και την εποχή της αρχαίας Αιγύπτου, δεν έχει να δείξει σημαντικά δείγματα εξέλιξης στη γυμνή απεικόνιση του ανθρώπινου σώματος. Οι πολιτισμοί της Βαβυλώνας (1792 π.Χ), των Ασσύριων (900-612 π.Χ), της Νέο-Βαβυλωνιακής Δυναστείας με ηγέτη τον Ναβουχοδονόσωρ και τέλος η κατάκτηση της Βαβυλώνας από τους Πέρσες το 539 π.Χ, άφησαν πίσω τους εξαίρετα και καλοδιατηρημένα μνημεία τέχνης, που είχαν, λόγω των έντονων συγκρούσεων και αμυντικών συστημάτων, περισσότερο στρατιωτικό παρά διακοσμητικό χαρακτήρα.

Μικρή Πινακοθήκη

Η στήλη των εικαστικών του artic, εκτός από συνεχή ενημέρωση και προβληματισμό, ευελπιστεί να σας βγάλει από τη δύσκολη θέση της επιλογής δώρου την περίοδο των εορτών. Η πληθώρα των επιλογών σήμερα οδηγεί σε μία ευνόητη ανασφάλεια και διστακτικότητα. Είναι όμως παρήγορο πως το ευρύ κοινό ξαναγυρνάει, έστω λόγω ανάγκης, στη συμβολική διάσταση του δώρου, την απλότητα και την ουσία. Με την ευδαιμονία των 2 περασμένων δεκαετιών άνθισαν τα ηλεκτρονικά gadgets που αποδείχθηκαν τόσο εφήμερα στη χρήση τους και απλά προσέδιδαν λίγες πήχες εικονικού κύρους.

"Στοχαστής", 5000-4600 π.Χ, Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Ρουμανίας

Το γυμνό σώμα στην παλαιολιθική εποχή ήταν κάτι απόλυτα φυσικό. Τότε δεν διανοούνταν να ντυθούν ή ακόμη καλύτερα δεν γνώριζαν τι είναι το ένδυμα. Αντιμετώπιζαν την ανθρώπινη φύση σαν αναπόσπαστο κομμάτι της φυσικής πραγματικότητας. Δεν υπήρχαν ουσιαστικοί λόγοι κάλυψης του σώματος τους, μιας και το δέρμα ήταν αρκετό για να ντύσει το κορμί τους. Έπειτα ήρθε το κρύο και η ανάγκη ένταξης σε κοινωνικές ομάδες παράλληλα με τις εκάστοτε μεταφυσικές ανησυχίες. Η διαφορετικότητα και η πιο αναπτυγμένη αντίληψη του κόσμου, ώθησε τον άνθρωπο να καλυφθεί με χιλιάδες υφάσματα. Ποτέ όμως το γυμνό δεν σταμάτησε να εμπνέει και να αποτυπώνετε από τους καλλιτέχνες της κάθε εποχής.

SOCIAL

VIDEOS