Αφιερώματα

Dada
"Μην εμπιστεύεστε τίποτε που αποκαλείται 'ιστορία του Dada'" --Marcel Janco

Dada είναι ο κόσμος όπως φαίνεται από το μάτι ενός κυκλώνα. Ένα τέτοιο μάτι ήταν στα 1915-16 η Ζυρίχη: το ήρεμο σημείο -λόγω της ελβετικής ουδετερότητας- στο κέντρο ακριβώς του μακελειού του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου στο οποίο είχε βυθιστεί η Ευρώπη. Ως εκ τούτου η πόλη προσήλκυε από όλη την ήπειρο μποέμ, καλλιτέχνες αλλά και πασιφιστές, επαναστάτες, αναρχικούς και σοσιαλιστές. Ανεξάρτητα από τις επιμέρους προθέσεις και αντιλήψεις (στην ίδια πόλη έμεναν ο Λένιν και ο Carl Jung) ήταν όλοι τους καθηλωμένοι σε μια κατάσταση παθητικής ενατένισης της καταστροφής. Η ανήμπορη οργή για την κατάντια της ανθρωπότητας θα είχε απρόσμενες συνέπειες:  για πολλούς καλλιτέχνες όπως ο ρουμάνος ποιητής Tristan Tzara, ο συμπατριώτης του Marcel Janco, οι γερμανοί Hugo Ball και Richard Hulsenbeck και ο αλσατός Jean Arp, ο πόλεμος σήμαινε την οριστική χρεωκοπία ενός ολόκληρου πνευματικού, πολιτιστικού και κοινωνικού συστήματος. Θρησκεία, τέχνη, ορθολογισμός, ηθικές αξίες, όλα φαίνονταν συνυπεύθυνα για τη σφαγή στην οποία είχαν επιδοθεί τα πολιτισμένα έθνη της Ευρώπης, συχνά με τη συγκατάθεση διανοούμενων, καλλιτεχνών αλλά και πολιτικών αντιπροσώπων της εργατικής τάξης. Διαβάστε Περισσότερα

Αρλεκίνος του Φερέτι
Τζιοβάνι Ντομένικο Φερέτι, “Ο Αρλεκίνος και η κυρία του”

Η περσόνα που κατέχει ο αρλεκίνος, ο σαλτιμπάγκος, ο γελωτοποιός, ο κλόουν, ο πιερότος ορίζει μια σημειολογία την οποία θα μπορούσαμε να ορίσουμε ως "σημειολογία της μάσκας ή της μεταμφίεσης". Φαινομενολογικός τόπος αυτής της σημειολογίας θα μπορούσε να είναι το καρναβαλικό τοπίο, το οποίο υποδέχεται μια παρέλαση αντιφατικών αισθημάτων, αμφιλεγόμενων ηρώων, ονείρων που μεταμορφώνονται σε νοσηρούς εφιάλτες και αυτοί με την σειρά τους σε ξεσπάσματα ζωτικότητας και σφρίγους.

Φειδίας
Φειδίας, ο γλύπτης των θεών.

Ο Φειδίας γεννήθηκε στις αρχές του 5ου αιώνα στην Αθήνα. Ήταν γιος του Χαρμίδη, συγγενής του ζωγράφου Πάναινου και στενός συνεργάτης του Περικλή. Ο Φειδίας υπήρξε ο μεγαλύτερος γλύπτη της ελληνικής αρχαιότητας και ο σημαντικότερος της Κλασικής εποχής, κατά την οποία και άκμασε η τέχνη του. Αν και αρχικά ασχολήθηκε με την ζωγραφική, όπου είχε μεγάλη κλίση, στην πορεία στράφηκε στην γλυπτική μαθητεύοντας κοντά στον Αθηναίο γλύπτη Ηγία και στον Αργείο Αγελάδα. Ο Φειδίας έγινε διάσημος για τα αγάλματα θεών που φιλοτέχνησε, στα οποία απέδιδε με εξαιρετική επιτυχία, σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, την ιδιαίτερη φύση του καθενός, το ολύμπιο, το απολλώνιο ύφος. Χρησιμοποιούσε το ξύλο, το μάρμαρο, τον χαλκό, όμως προτιμούσε να δουλεύει με τον χαλκό παρά με το μάρμαρο όπως ήταν πιο σύνηθες. Αποτέλεσε τον πρώτο γλύπτη που συνδύασε το ελεφαντόδοντο και το χρυσό σαν υλικά στην γλυπτική τέχνη. Η τεχνική του βασιζόταν ουσιαστικά στο ξύλο, το οποίο αποτελούσε το σώμα των αγαλμάτων και έχοντας ως βάση αυτό, τα έντυνε με στρώματα χρυσού και πλάκες ελεφαντοστού. Ο Φειδίας δημιούργησε μοναδικά αγάλματα, απεικονίσεις σπουδαίων ιστορικών γεγονότων και συνέδεσε το όνομα του με μερικά από τα πιο θαυμαστά έργα τέχνης, ένα εκ των οποίων συγκαταλέχθηκε και στα επτά θαύματα του κόσμου (το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία). Δυστυχώς, η φήμη του σπουδαίου γλύπτη βασίζεται σε έργα που δεν υπάρχουν πια. Μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού, θεωρήθηκε ευσέβεια να καταστρέφονται τα αγάλματα των θεών που σύμφωνα με τους πιστούς, χρησιμοποιούνταν για ειδωλολατρικούς σκοπούς. Λόγω του ότι εκείνη την περίοδο καταστράφηκαν αρκετά σπουδαία έργα, δημιουργήθηκαν μεταγενέστερα αντίγραφα, σαφώς μετριότερα των πρωτοτύπων αλλά μας βοηθούν να φανταστούμε το μεγαλείο τους. Διαβάστε Περισσότερα

Robert Gober- προσωπογραφία
Ο Gober δημιουργεί τα γλυπτά του με ακρίβεια τεχνίτη χρησιμοποιώντας ξύλο, κερί, καθώς και μεγάλη ποικιλία από άλλα υλικά

Με αφορμή την μεγάλη έκθεση The Heart Is Not a Metaphor  του Robert Gober που πραγματοποιήθηκε στο μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης  (ΜοΜΑ) τον περασμένο χειμώνα, ρίχνουμε μια λεπτομερή ματιά στη φύση και το έργο του καλλιτέχνη.

Λίγα λόγια για τη ζωή και το έργο του Robert Gober

Ο Gober γεννήθηκε το 1954 στο Meriden, Κονέκτικατ, και μεγάλωσε στην κοντινή πόλη της Wallingford. Ο πατέρας του συντάκτης, και η μητέρα του νοσοκόμα, ήταν τα παιδιά  μεταναστών από τη Λιθουανία και την Ιταλία, αντίστοιχα. Σπούδασε Λογοτεχνία και στη συνέχεια Καλές Τέχνες σε σχολές της Αμερικής και της Ιταλίας. Στα πρώτα του βήματα απασχολήθηκε ως βοηθός της γνωστής Αμερικανίδας ζωγράφου και λιθογράφου Elizabeth Murray.Ο ίδιος αναδείχθηκε και ξεχώρισε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 και γρήγορα αναγνωρίστηκε ως ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της γενιάς του. Διαβάστε Περισσότερα

«Δυναμισμός ενός footballer» Μποτσόνι

«Πριν από εμάς η τέχνη ήταν μονάχα μια ανάμνηση, ήταν ο ύμνος σε ένα χαμένο παρελθόν, ήταν ο πόνος, η νοσταλγία, η απόσταση. Σήμερα, τέχνη είναι το παρόν, είναι η σύγχρονη δημιουργία, η σύνθεση των επιμέρους τμημάτων του σύμπαντος».

Φιλίππο Τομάζο Μαρινέτι

Ένας από τους πιο διακεκριμένους καλλιτέχνες της Βρετανίας,ο Λούσιαν Φρόυντ απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών (20 Ιουλίου 2011), αφού είχε χαρακτηριστεί από τον κριτικό τέχνης Ρόμπερτ Χιούγκς ως ο μεγαλύτερος εν ζωή ρεαλιστής ζωγράφος. Εγγονός του ψυχο-αναλυτή Σίγκμουντ Φρόυντ, ο Λούσιαν Φρόυντ γεννήθηκε στο Βερολίνο το 1922 και μετανάστευσε από τη ναζιστική Γερμανία στη Βρετανία με την εβραϊκή οικογένειά του το 1933, σε ηλικία 10 ετών.

Ξετυλίγοντας το μίτο της Θεάς Αφροδίτης, της ιδιαίτερα αγαπητής Ολύμπιας Θεάς, οφείλουμε να ξεκινήσουμε με μια σύντομη ανάλυση της προσωπικότητάς της όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα από τη μυθολογία. Η αναφορά αυτή, στόχο έχει την κατανόηση της πολύπλευρης φύσης της Θεάς, ώστε μετέπειτα να προσεγγίσουμε με ορθότητα την επιρροή που η μορφή της άσκησε στην τέχνη ανά τους αιώνες.

Την έννοια του δυϊσμού στην τέχνη μπορούμε να την προσεγγίσουμε από διαφορετικές οπτικές γωνίες, μια από αυτές αναφέρεται στο διφυσισμό του καλλιτέχνη. Με τον όρο διφυσισμός εννοούμε το διαχωρισμό του δημιουργού στο φυσικό πρόσωπο και σε εκείνο που προβάλλεται μέσα από το έργο του.Η δημιουργία του καλλιτέχνη αποτελεί κομμάτι του εαυτού του, διά μέσου αυτής εξωτερικεύει την ψυχοσύνθεσή του και οδηγείται στην κάθαρση˙ μια κάθαρση την οποία κατακτά μέσα από την προβολή του εαυτού του έτσι όπως ο ίδιος τον ερμηνεύει.

πορτρέτο Φαγιούμ

Το ταξίδι και η γνωριμία μας με τα πορτρέτα ξεκινάει από την Αίγυπτο και συγκεκριμένα από την εύφορη κοιλάδα του Φαγιούμ ή αλλιώς τον «κήπο της Αιγύπτου». Πρόκειται για μια περιοχή η οποία απέχει 60 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας του Καΐρου και αποτελεί τμήμα της αρχαίας Κροκοδειλόπολης ή Αρσινόης.

O Edward Hopper αναφέρεται ως ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς ζωγράφους εκπρόσωπος του ρεύματος του Ρεαλισμού. Γεννήθηκε το 1882 στη Νέα Υόρκη σε μια μεσαίας τάξης οικογένεια η οποία από την αρχή ενθάρρυνε την ενασχόληση του με τις τέχνες. Αφότου αποφοίτησε από το σχολείο φοίτησε για ένα χρόνο στο Correspondence School of Illustrating της Νέας Υόρκης (1899-1900). Στη συνέχεια σπουδάσε στο New York Institute of Art and Design (1900-1906). Η μετάβαση του από την εικονογραφία στις καλές τέχνες (fine arts) και οι επιρροές που δέχεται από τους καθηγητές του, William Merritt Chase – ένας Αμερικανός Ιμπρεσιονιστής ζωγράφος – και Robert Henri - ο οποίος παρότρυνε την απεικόνιση καθημερινών καταστάσεων με ρεαλιστικό τρόπο – είναι εμφανείς στο μετέπειτα έργο του.