Κάννες – Το διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου

Κάννες – Το διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου

Cannes film festival logo
Cannes film festival logo

Με αφορμή το 68ο Φεστιβάλ που λαμβάνει χώρα στις Κάννες, αυτή την περίοδο, από τις 13 ως τις 24 Μαΐου, κάνουμε μια αναδρομή στο παρελθόν για να θυμηθούμε πως γεννήθηκε ο θεσμός και τα βραβεία του καθώς και ορισμένες από τις αξιόλογες ταινίες που προβλήθηκαν και βραβεύτηκαν στη διάρκεια των χρόνων, αφήνοντας ανεξίτηλο το σημάδι τους στον κινηματογράφο.

Κάννες – Η ιστορία
Οι stars στις Cannes
Οι stars στις Cannes

«Το Φεστιβάλ είναι ένα ουδέτερο έδαφος, ένας μικρόκοσμος για το πως θα έμοιαζε ο κόσμος αν οι άνθρωποι μιλούσαν την ίδια γλώσσα και επικοινωνούσαν απευθείας ο ένας με τον άλλο». Δεν ξέρουμε κατά πόσο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα σήμερα η ιδέα που είχε ο Ζαν Κοκτό σχετικά με την καλλιτεχνική συνάντηση που πραγματοποιείται κάθε Μάιο.

Αυτό που σίγουρα προσπαθεί να καταφέρει ο θεσμός είναι «να ενθαρρύνει την εξέλιξη του κινηματογράφου σε όλες του τις μορφές και να προάγει ένα πνεύμα συνεργασίας ανάμεσα στις χώρες που παράγουν κινηματογράφο», όπως δηλώνει χαρακτηριστικά στην επίσημη ιστοσελίδα του φεστιβάλ ο καλλιτεχνικός διευθυντής του, Τιερί Φρεμό.

Από το παρόν, όμως, ας μεταφερθούμε στο παρελθόν για να μάθουμε πως ξεκίνησαν όλα. Η γέννηση του φεστιβάλ προέκυψε ως μια κίνηση ανταγωνισμού. Ο υπουργός Παιδείας και Καλών Τεχνών της Γαλλίας, Ζαν Ζάι, ήθελε να θεσμοθετήσει ένα διεθνές πολιτιστικό γεγονός που θα ανταγωνιζόταν το κινηματογραφικό φεστιβάλ της Βενετίας. Η πρώτη διοργάνωση είχε προγραμματιστεί να λάβει χώρα στις Κάννες, το 1939, με πρόεδρο τον Λουί Λυμιέρ. Τα σχέδια ναυάγησαν με την έκρηξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και τελικά, η πρώτη επίσημη έναρξη του φεστιβάλ έγινε στις 20 Ιανουαρίου του 1946, στο χώρο που στεγαζόταν το καζίνο των Καννών. Αρχικά, λάμβανε χώρα κάθε Σεπτέμβριο και από το 1952 κάθε Μάιο.Οι πρώτες διοργανώσεις ήταν ένα κοινωνικό γεγονός και κάθε ταινία που συμμετείχε κέρδιζε ένα τουλάχιστον βραβείο.

Από την δεκαετία του 1950 και έπειτα, το φεστιβάλ άρχισε να αποκτά διεθνή ακτινοβολία. Τα κόκκινα χαλιά του περπατούσαν διάσημοι κινηματογραφικοί αστέρες όπως ο Κάρι Γκραντ, η Ρόμι Σνάιντερ, ο Κερκ Ντάγκλας, η Γκρέις Κέλι, η Σοφία Λόρεν, ο Αλέν Ντελόν ενώ τα μέσα ενημέρωσης προσέρχονταν όλο και περισσότερο για να καλύψουν το γεγονός.

Από τότε μέχρι σήμερα, έχει περάσει καιρός. Οι υπεύθυνοι του Φεστιβάλ έχουν ως μεγάλο τους πλεονέκτημα την κοσμοπολίτικη Κρουαζέτ που τραβά πάνω της τα διεθνή φώτα της δημοσιότητας. Προσπαθούν να διατηρήσουν τη σύνδεση με το παρελθόν και τις διαχρονικές του αξίες όπως το πάθος για τον κινηματογράφο και την ανακάλυψη νέων ταλέντων ενώ κοιτούν προς το μέλλον με σκοπό την όλο και πιο άμεση δημιουργία και διανομή ταινιών.

Κάννες – Τα βραβεία και οι συμμετοχές
Ο Χρυσός φοίνικας
Ο Χρυσός φοίνικας

Από το 1939 ως το 1954, οι ταινίες που διαγωνίζονταν λάμβαναν το Μεγάλο Βραβείο (Grand Prix). H καθιέρωση του Χρυσού Φοίνικα έγινε από το 1955 και έπειτα και η πρώτη ταινία που το κέρδισε ήταν το «Μάρτυ» (“Marty”) του Ντέλμπερτ Μαν. Εκτός από την καλύτερη ταινία, υπάρχουν βραβεία για αντρικό και γυναικείο ρόλο, όπως επίσης και σκηνοθεσίας, σεναρίου και επιτροπής. Το 1978, καθιερώθηκε το βραβείο Χρυσή Κάμερα (Camera D’Or) που πηγαίνει στην καλύτερη ταινία πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη.

Όσο για τις συμμετοχές, υπάρχει το Διαγωνιστικό Τμήμα, το τμήμα για ταινίες εκτός συναγωνισμού. το τμήμα «Ένα κάποιο βλέμμα» (“Un certain regard”), το οποίο καθιερώθηκε το 1978 για τις ταινίες των νέων σκηνοθετών και το Cinéfondation για μικρού και μεσαίου μήκους ταινίες που γυρίζονται από κινηματογραφικές σχολές, το οποίο υπάρχει από το 1998. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι μέχρι το 1972, οι ταινίες του διαγωνιστικού τμήματος επιλέγονταν από τη χώρα προέλευσής τους ενώ έπειτα, το φεστιβάλ άρχισε να επιλέγει το ίδιο τις ταινίες για να υπάρχει μεγαλύτερη ανεξαρτησία.

Τέλος, το 1962 καθιερώθηκε η Διεθνής Εβδομάδα των Κριτικών και το 1969 το Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών.

Άγνωστες λεπτομέρειες για τις Κάννες
Κάννες το κόκκινο χαλί - εδώ η Kate Blancet
Κάννες το κόκκινο χαλί – εδώ η Kate Blancet

• Ο Χρυσός Φοίνικας δημιουργήθηκε για να τιμήσει του φοίνικες που υπάρχουν κατά μήκος της Κρουαζέτ.

• Η εξέγερση στην Γαλλία τον Μάη του ’68 δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη την διοργάνωση του φεστιβάλ, το οποίο σταμάτησε πέντε μέρες νωρίτερα από το κανονικό.

• Το 1997, όταν το φεστιβάλ γιόρταζε τα πενήντα του χρόνια, ο Ίνγκμαρ Μπέργκαν έλαβε το τιμητικό βραβείο “Palme Des Palmes” από όλους τους σκηνοθέτες που είχαν βραβευτεί μέχρι τότε με το Χρυσό Φοίνικα.

• Το 2013, έγινε κάτι πρωτοποριακό για τα δεδομένα του φεστιβάλ. Ο Χρυσός Φοίνικας δόθηκε ταυτόχρονα σε σκηνοθέτη και στις δυο πρωταγωνίστριες της ταινίας του. Οι νικητές ήταν ο Αμπντελατίφ Κεσίς και οι πρωταγωνίστριες του φιλμ «Η ζωή της Αντέλ/Μπλε, το Πιο Ζεστό Χρώμα», Αντέλ Εξαρχόπουλος και Λέα Σειντού.

Ταινίες που σημάδεψαν τις Κάννες
La dolce vita
La dolce vita

• La Dolce Vita (Γλυκιά Ζωή) του Φεντερίκο Φελίνι, με τους Μαρτσέλο Μαστογιάννι, Αννίτα Έκμπεργκ

Χρυσός Φοίνικας το 1960. Στιγμές από τη ζωή ενός δημοσιογράφου που αναλαμβάνει να ξεναγήσει μια διεθνή σταρ στην Ρώμη. Εμβληματική σκηνή: το νυκτερινό μπάνιο της Έκμπεργκ στην Φοντάνα Ντι Τρέβι.

• Viridiana του Λούις Μπουνιουέλ με τους Σιλβάνα Κορσίνι,Φερνάντο Ρέι

Χρυσός Φοίνικας το 1961. Η ιστορία της δόκιμης μοναχής Βιριδιάνα που επισκέπτεται τον θείο της, ο οποίος αποπειράται να της κάνει κακό. Το φιλμ προκάλεσε την οργή του Βατικανού και του καθεστώτος του Φράνκο στην Ισπανία. Η σκηνή με την παρωδία του Μυστικού Δείπνου φαίνεται ότι σόκαρε τις χριστιανικές αρχές.

• Taxi Driver (Ο Ταξιτζής) του Μάρτιν Σκορσέζε με τους Ρόμπερτ ΝτεΝίρο, Τζόντι Φόστερ

Χρυσός Φοίνικας το 1976. Ένας βετεράνος του Βιετνάμ εργάζεται ως ταξιτζής και αποπειράται να σώσει μια δωδεκάχρονη πόρνη από τους προστάτες της. Για την ιστορία, πρόεδρος της κριτικής επιτροπής στο φεστιβάλ εκείνη τη χρονιά ήταν ο Τένεσι Γουίλιαμς.

•Apocalypse Now (Αποκάλυψη Τώρα) του Φράνσις Φορντ Κόπολα, με τους Μάρτιν Σιν, Μάρλον Μπράντο

Χρυσός Φοίνικας το 1979. Η αναζήτηση του λοχαγού Γουίλαρντ για τον συνταγματάρχη Κουρτζ στα ενδότερα της ζούγκλας του Βιετνάμ. Όταν η ταινία παρουσιάστηκε στις Κάννες, δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί. Χαρακτηριστική η σκηνή της επίθεσης με τα ελικόπτερα υπό την μουσική του Βάγκνερ.

• Sex, Lies and Videotape (Σεξ, Ψέματα και Βιντεοταινίες) του Στίβεν Σόντερμπεργκ , με τους Τζέιμς Σπέιντερ, Άντι Μακ Ντάουελ

Χρυσός Φοίνικας το 1989. Μια ταινία για τις σχέσεις των φύλων που προώθησε τις ανεξάρτητες δημιουργίες.

• Piano (Μαθήματα Πιάνου) της Τζέιν Κάμπιον με τους Χόλι Χάντερ, Άννα Πάκουιν,

Χρυσός Φοίνικας το 1993. Η ιστορία μιας μουγκής Σκοτσέζας που ταξιδεύει με την κόρη της στη Νέα Ζηλανδία χωρίς να αποχωρισθεί το αγαπημένο της πιάνο. Πρώτη και τελευταία φορά που ο Χρυσός Φοίνικας πηγαίνει σε γυναίκα σκηνοθέτη.

• Pulp Fiction, του Κουέντιν Ταραντίνο με τους Τζον Τραβόλτα, Σάμουελ Τζάκσον

Χρυσός Φοίνικας το 1994. Οι παράλληλες ιστορίες γραφικών χαρακτήρων όπως δύο πληρωμένων δολοφόνων και της ναρκομανούς συζύγου ενός μαύρου γκάνγκστερ.

• Μια αιωνιότητα και μια μέρα του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, με τους Μπρούνο Γκαντζ, Ιζαμπέλ Ρενό

Χρυσός Φοίνικας το 1998. Ένα ταξίδι μνήμης ενός συγγραφέα που πάσχει από ανίατη ασθένεια. Ο Μάρτιν Σκορσέζε, πρόεδρος της κριτικής επιτροπής, απένειμε ομόφωνα το βραβείο στον Αγγελόπουλο, τον μόνο μέχρι σήμερα Έλληνα σκηνοθέτη που έχει βραβευθεί στις Κάννες.

• The pianist (O Πιανίστας) του Ρομάν Πολάνσκι, με τους Έιντριεν Μπρόντι, Τόμας Κρέτσμαν

Χρυσός Φοίνικας το 2002. Η αληθινή ιστορία του Πολωνο-Εβραίου πιανίστα Βλαντισλάβ Σπίλμαν, ο οποίος κατάφερε να επιβιώσει στο γκέτο της Βαρσοβίας χάρη στη φήμη του ως μουσικού.

• Amour (Αγάπη) του Μίκαελ Χάνεκε με τους Ζαν Λουί Τρεντινιάν, Εμανουέλ Ριβά

Χρυσός Φοίνικας το 2012. Η συγκινητική ιστορία ενός ηλικιωμένου ζευγαριού που έρχεται αντιμέτωπο με το τέλος της κοινής του διαδρομής.

Το trailer του festival και τα Highlights

Βιβλιογραφία


festival-cannes

NO COMMENTS

Σημείωση: Το σχόλιο σας θα αναρτηθεί μετά από έγκριση του διαχειριστή

Leave a Reply